Próby otrucia sumienia zawsze niosą za sobą kac moralny.
I ostry zapach wódki.

jesień

morke chodniki
wilgotne krawężniki
ociekające dachy

zwiędłe sumienia
i wysuszone myśli

na proch.

Nadmiar smutku śmieje mi się w twarz.
Do rozpuku.

wchodzisz,
wychodzisz,
trzaskasz drzwiami

Z uśmiechem na ustach

i tłuczesz mi duszę

w drobny mak

Theres no chance for us
Its all decided for us
This world has only one sweet moment set aside for us

Who wants to live forever
Who wants to live forever?


Nie obiecuj, że będziesz.
Tak bardzo boję się, że znikniesz.
Nie przyrzekaj, że czekasz.
Czas zmienia zbyt wiele.

Proszę...
Nie obiecuj, że na pewno.
Tak bardzo nie lubię
Jak ktoś kłamie prosto w twarz.

I w końcu
Nie przepraszaj.

Chce wierzyć, że czar prysł sam.

Nie umiem być sam
Nikt mnie nie oswoił
Z widokiem
Mej własnej twarzy

Dwa życia
Dwie prawdy
Dwa sumienia
Tak oto brnę w tę uroczą schizofrenię istnienia.

A słowa cudzosłowią coraz bardziej.

Kiedyś mówiliśmy jednym językiem.
Teraz budujemy nowy babel słów.
Skutecznie.

Walka z własną podświadomością nie jest łatwa
Ona krzyczy
A ja milczę
Jak zaklęta.

Prometeusze zawsze źle kończą.

PS. Stworzyłam potwora.

zdecydowana.

Wiesz czego chcesz?
Jesteś pewna?
Tak?

To stań tu!
Spójrz mi w oczy i powiedz,
Wykrzycz mi to prosto w twarz!
Tylko beż żadnego: bo tak będzie lepiej...

No już!
Na co czekasz?!

--------------------------------------------------------------

...zawsze milczysz.